Als roeiers gaan schaatsen

Geplaatst door Sjoerd Hamburger | Laatst gewijzigd op 27 januari 2010

Het is winter, weinig nieuws en niks bijzonders in Nederland.

Na een deel van de winter in Nieuw Zeeland te hebben gezeten was tegen het begin van december de hele zware mannen sectie weer thuis. 3 december werden we verwacht op de Bosbaan voor de eerste training en iedereen was fit en klaar om een winter hard te trainen. De tijd van niet roeien en vakantie zaten er op, en de focus moest weer op het aanstaande WK komen te liggen.

Maar helaas, het was winter in Nederland, echt winter. Met heel veel sneeuw, kou en een ijsvloer op de Bosbaan waar je met een auto over heen kon.
Desondanks moeten de uren worden gemaakt en dus begon iedereen met de ergo sessies, de fiets uren en het hardlopen rond de bosbaan. Elke dag op het OTC op de ergo, uitkijkend op die gigantische ijsvloer. Dagelijks werden de sneeuwvoorspellingen bekeken en het ijs getest, maar er was weinig hoop op enige roei kilometers.
En weg was december, geheel op de ergometer en de fiets. Op een gegeven moment werden er meer en meer schaats kilometers bijgeschreven in het schema en de Jaap Eden baan werd meer dan regelmatig door roeiers gebruikt om de kilometers te maken.

Allemaal prima, geen enkel probleem, maar naar verloop van tijd vraag je je wel af wat voor sport je eigenlijk doet. Ben ik überhaupt nog een roeier of doen wel alleen nog maar wintersporten?
Op een gegeven moment werden er zelfs langlaufende roeiers op de bosbaan gesignaleerd die met de besneeuwde Bosbaan het beste er ook maar van probeerde te maken.
Maar toen er op een gegeven moment roeiers in een Aegon schaatspak door het Olympisch training complex liepen was het duidelijk… Het is tijd voor een trainingskamp. Een roei-trainingskamp wel te verstaan.

En na een paar dagen besef je gelukkig al weer hoe goed het voelt om roeier te zijn. In de zon, in Italië, vlak aan de Middellandse zee in een vier sterren hotel, een prachtig meer om op te roeien en bloedende handen (letterlijk) van het harde trainen. Gewoon zitten en roeien tot het vel van je handen af valt . Dag in dag uit, tot je bijna letterlijk niet meer kan. Al sparrend het meer over, en terug, en nog een keer en nog een keer en nog een keer en nog een keer….